21 maart – witte donderdag – de dag van de nederigheid.

de avond vindt zijn aanvang, zoals steeds, met een groet aan wim.

filipijnen met bloedende ruggen slaan zich al stappend de straten door. broeken kleuren rood en een eenzaam gezicht hakkelt zijn schuld en boete. anderen worden in eer en empathie voor de vleesgeworden zoon aan het kruis geslagen.

dit – deze laatste zo geïnterioriseerde beelden worden vergezeld met de woorden dat de leiders van de katholieke kerk deze ‘actie’ niet omarmen – dit is louter show en mist de serene authenticiteit.

deze woorden er gaarne bijgenomen, tonen zij een bijna lachwekkende toch pijnlijke ironie door wat erop volgt. de paus benedictus gekleed in prachtige en absoluut verfijnde kazuifel. alles wit en goud – de ogen kunnen deze overdadige pracht en plechtigheid met moeite verwerken.

in het bijzijn van allen worden de voeten van twaalf priesters gewassen. het symbool van nederigheid, gehuld in een overvloedig onpersoonlijk wit en gouden decadentie.

publiceren,
een moeilijk woord
voor wat mensen lezen.

communiceren
wat we nog niet weten
en proberen relevant te zijn

fuck publicaties
publiceer jezelf
in een handig boekwerk
of een noodzakelijk
internet-kwaad.

is het woord publicatie
geen misplaatst entertainment
voor een hoger misgeschoten doel?

rot op, lees, leef, leer,
insemineer, discussieer
met jezelf en anderen
over andere publicaties
op het ritme van een
climaxerende metronoom.

beegee & kay key gee

(nieuwe gastschrijver(s) bij kritic-us, dit is de intro)

hoe schrijf je een beeld?

hoe schrijf je u?

kan het een afscheid zijn op een vlieghaven – en hoe neem je afscheid van een vriend, van datgene dat je koestert en dat gegoten ligt in de vorm van een mens? hoe schrijf je hem die jouw kleine brein laat zweven en zweten, je lijf laat lachen en huiveren en zij die haar woorden en bewegingen gebruikt als degen en omarming. maar steeds blijf je de ogen zien – de grimas van liefde die zij niet kan verbergen.

hoe schrijf je haar – die zo eigenste ik die alleen maar afstand kent?
lees meer…

2007 werd afgesloten met het onderduiken van de iraans-nederlandse kunstenares, sooreh hera. delen van de moslimgemeenschap waren niet te spreken over haar werk waarin ze – onder andere – gebruik maakt van het masker van de profeet mohammed om haar homoseksuele modellen onherkenbaar te maken. een incident waarbij censuur het wint van de vrijheid van mening en het debat hieromtrent nog maar eens aanzwengelt. in dit verband interviewde baharak bashar, gastauteur bij kritic-us, koen raes (°1954), hoogleraar in de rechtsfilosofie en de toegepaste ethiek aan universiteit van gent. hij is de hoofdredacteur van de vaktijdschriften ‘samenleving en politiek‘ en ‘ethiek en maatschappij‘ en tevens de auteur van het spraakmakende artikel ‘de wet ter bestrijding van het negationisme: ethisch-politieke vragen bij het beteugelen van de meningsvrijheid‘ dat in 1997 werd gepubliceerd.

“de mensen hebben het recht om de holocaust te relativeren, er over te twijfelen en deze zelfs te ontkennen.”

lees meer…

lees verder op pagina 1 2 3

de documentaire “de verjaardag (2006)” flirt met de genderproblematiek binnen een traditioneel islamitische maatschappij. voor een beter begrip heeft baharak bashar gepraat met de iraanse filmmaakster negin kianfar (°1969, teheran) die samen met haar nederlandse collega daisy mohr deze spraakmakende documentaire heeft gemaakt. daarin volgt ze een iraniër vlak voor en na een operatie die hem in een vrouw moet veranderen. vanaf het moment dat de jonge man beslist om zijn sekse te veranderen en een vrouw te worden, verliest hij al zijn mannelijke rechten. als transseksueel kiest ze bewust voor een “minderwaardig” tweede leven. de verjaardag ontbloot op een originele wijze de traditionele religieuze “grenzen” tussen de seksen, vrouw en man, in een islamitische maatschappij zoals iran. behalve in belgië werd deze documentaire wereldwijd op 35 internationale filmfestivals aan het grote publiek getoond.

deel 1 van het interview: zonder ayatollah khomeini was transseksualiteit binnen de islam onmogelijk

deel 2 van het interview: transseksueel kiest bewust voor een “minderwaardig” tweede leven als vrouw

bekijk de documentaire (streaming via de nederlandse omroep ikon)

het hoofddoekendebat in gent blijft de gemoederen hier bij kritic-us beroeren. eerder zetten katelijne en dieter hun argumentatie al uiteen. zij vonden dat het hoofddoekendebat inhoudelijk meer moest uitgeklaard worden en trachtten met hun teksten hun tegenkanting tegen de gentse beslissing te staven. beiden zijn ervan overtuigd dat het argument ‘onderdrukking van de vrouw’ geen plaats heeft in dit debat. daarom volgend commentaar, door ons tot volwaardige tekst verheven, dat dit discussiepunt verder uitklaart. de auteur is prof. dr. rogier de corte.

argumentatief lijkt het niet correct te zijn een hoofddoekenverbod alleen of samen met andere argumenten te ondersteunen op de overweging dat het dragen van een hoofddoek de veruitwendiging is van de onderdrukking van de vrouw. zo men het dragen van een hoofddoek toelaat in de hypothese dat het een uiting van onderdrukking is, betekent het toelaten van de hoofddoek de acceptie van de onderdrukking.
lees meer…