mijn oude schild brak – het krakend begin

een ervaring onderaan de rug die zich, langzaam richting hoofd, verder tekent

mijn vervelling was heel nabij

warmte en vochtigheid stimuleren mijn oude vel zich over te geven – zich los te laten

en louter glimlach begeleidt dit langzame lossen – als ranke vingers, nieuwsgierig naar de vreemde zachtheid ervan

heerlijk streelbaar

de verse huid, of beter, het achterlaten van mijn oude doet de inhoud niet vergeten, zij opent alleen nieuwheid

- het vervellen doet kijken -

de boom gezien, de boom gewild
de marteling van het kijken
ik ruik de vrucht maar kan niet proeven
ik zie de schors maar mag niet voelen
teder bemind
lees meer…

eens een kleinigheid over lijf en liefde
of beter, enkele woorden over de zoete contradictie van mijn enig kunnen.
een heerlijke kwelling

een oncontroleerbare nood en verlangen de borstkas open te breken om mijn reeds gevormde vleugels ruimte te geven.
de ervaring van vleugel – hoe kan het ook anders – vraagt de hemel en lucht.

ik kan nooit meer krijgen
en ik glimlach

lees meer…

waarom de drang te verzuipen in zekerheid, in geloof van het begrijpen, in het verkrachten van het symbool als enige mogelijkheid tot spreken en begrijpen, tot geven en nemen?

waarom het koesteren van eenduidigheid?

er is louter het symbool.
en onmiddellijkheid in overdracht is ons vreemd

de gespleten tong van de begrepen zekerheid en het zekere begrijpen maakt me onwennig, alsof spreken een één-duidig spreken is, alsof tekenen een één-duidig beeld is.
lees meer…

de drift liefde te kennen
de drang geliefden te zien

het beschrijft een aftasten van de grenzen – van de mogelijkheid tot aha-erlebnis, verwondering, pijn en frustratie-, het is een zoeken en ervaren wie ik en zij zijn.

“behoudt men, in zijn zuivere geur- en kleuraftasting, al dan niet het beeld van zijn samen met derden gecreëerde illusie?”

er is de altijd willende drift te ervaren en te zien, te kennen in overeenstemmig met de illusie die de ander is – in overeenstemmig dus met de enige mogelijkheid die de ander heeft gelezen en begrepen te worden.
lees meer…

weblijnen om het rag te spinnen
draad om prooien te immobiliseren
levenslijnen als houvast tegen het vallen
elk vormt zich specifiek uit een klier
elk – hoewel voortgekomen uit specificatie – wordt blijvend gesponnen

autonoom in zijn determinisme
lees meer…

de morgen, woensdag 18 oktober
met dank en woord, aan en naar bernard dewulf

ik mag rondleiden

sommigen worden al rondleidend geboren
zij praten ‘volmaakte’ cirkels vol en cirkelen al pratend
ik ben misschien niet geboren

daar in elk gehoor steeds één ander is die dieper luistert
- zo wil de buik van de spreker het -
eens ik vanzelf spreek is er de beruchte erotiek
de cirkel wordt kleiner
- een kring van tijdelijke intimiteit -
uitdagend binnen handbereik