opnieuw een rel in de reyerslaan. dader: het langlopende ‘man bijt hond’, slachtoffer: opnieuw de joodse gemeenschap. we hadden al jeroen meus, thomas de soete, goebbles en ga zo maar door, nu komt daar ‘man bijt hond’ bij. sinds jaar en dag staat ‘man bijt hond’ bekend als politiek correcte televisie, waar respect voor het indivdu hoog in het vaandel wordt gedragen. net daardoor kunnen de makers het zich permitteren af en toe eens een grens op te zoeken.

dat deden ze vorige vrijdag door in het filmpje ‘joden weer wat boos’ de spot te drijven met de gevoeligheid van de joden (over de uitspraken van bert anciaux) en hen te associëren met zaken zoals sociale terughoudendheid en groepering, een focus op geldgewin, kortom: alle stereotypen op een hoopje. en o ironie: de joden werden nog bozer.
lees meer…

laat ons eens een oefening in vrije associatie doen: als ik zeg temse, dan zegt u…? niet eens zo lang geleden zou ‘boelwerf’ het meest gegeven antwoord geweest zijn. sinds kort prijkt ‘mijn leven met leterme’ meer dan waarschijnlijk bovenaan dit lijstje. het gemeentebestuur van de scheldestad besloot de voorstelling van vitalski, ooit zelfverklaard nachtburgemeester van antwerpen, te verbieden. reden voor het schrappen: volgens annemie blommaert, schepen van cultuur, wegens het excessieve prijskaartje. een veilig excuus waar geen haan naar zou kraaien, ware het niet dat haar overste, burgemeester luc de ryck volop de pedagogisch verantwoorde kaart trekt. hij vindt de satirische opvoering niet voldoen aan ‘bepaalde normen’: voor de jeugd moet de lat hoger gelegd worden. niets economische besparing, wel een morele geste naar de zó bezoedelde jeugd toe. vreemd genoeg betreft het hier een try-out, waar niemand nog iets van gehoord of gezien heeft, behalve dan de titel en de affiche, waar onze eerste minister met madame non in een innige omhelzing is verstrengeld.
lees meer…

het hoofddoekendebat in gent blijft de gemoederen hier bij kritic-us beroeren. eerder zetten katelijne en dieter hun argumentatie al uiteen. zij vonden dat het hoofddoekendebat inhoudelijk meer moest uitgeklaard worden en trachtten met hun teksten hun tegenkanting tegen de gentse beslissing te staven. beiden zijn ervan overtuigd dat het argument ‘onderdrukking van de vrouw’ geen plaats heeft in dit debat. daarom volgend commentaar, door ons tot volwaardige tekst verheven, dat dit discussiepunt verder uitklaart. de auteur is prof. dr. rogier de corte.

argumentatief lijkt het niet correct te zijn een hoofddoekenverbod alleen of samen met andere argumenten te ondersteunen op de overweging dat het dragen van een hoofddoek de veruitwendiging is van de onderdrukking van de vrouw. zo men het dragen van een hoofddoek toelaat in de hypothese dat het een uiting van onderdrukking is, betekent het toelaten van de hoofddoek de acceptie van de onderdrukking.
lees meer…

dit is een meandrisch denken – omtrent het al dan niet zichtbaar tonen van religieuze, ideologische, filosofische en levensbeschouwelijke symbolen in een ambtsfunctie. een vurig voorstander voor het verbod op hoofddoeken – het volledig verbannen van zichtbare religieuze symbolen was de strijd en overtuiging. het uitschreeuwen van een geseculariseerde samenleving verlamde de stembanden of zoals het in dieters tekst staat beschreven moest ‘de neutraliteit van de staat overal gerespecteerd en getoond worden’.
binnen onze samenleving zou een absolute scheiding bestaan tussen privé en publiek, dat was nu eenmaal de best mogelijke collectieve oplossing om iedereen gelijkheid te garanderen. de publieke agora kon geen zichtbare mengelmoes tentoonspreiden van verschillende overtuigingen, ideologiëen, levensbeschouwingen of religies. het moest duidelijk zijn, eens in de publieke ruimte kon enkel neutraliteit aanwezig zijn, daardoor zou iedereen ongeacht zijn overtuiging, net als de andere ‘behandeld’ worden. verder bouwend op deze redenering was het voorstander-zijn van het dragen van een uniform logisch. men ging er steeds vanuit – zelfs toen zij in het verplichte groen haar schooluren sleet tussen duizend andere groen gekleede meisjes – dat een uniform net dat in zich draagt: het nivilleren – een neutraliseren. het “bewust” en collectief tonen van een aanvaarde neutraliteit – van een verwachte objectiviteit en gelijkheid.
lees meer…

lees verder op pagina 1 2

de gentenaar is ontgoocheld in het bestuur van zijn stad, tenminste: dat is de teneur die uit allerhande commentaren her en der op te maken valt. vorige week werd, enigszins onverwacht, het verbod op het dragen van een hoofddoek door stadsambtenaren goedgekeurd. nochtans werd het voorstel van open vld niet gesteund door coalitiepartners groen! en spa.spirit – burgemeester termont vond deze kwestie zelfs geen discussie waard – en leek het dientengevolge af te stevenen op een njet bij gebrek aan meerderheid. verrassend genoeg kreeg open vld toch zijn gram door de meerderheid te zoeken bij de oppositie, zijnde cd&v en vlaams belang, en zo, aan de hand van wat men noemt een wisselmeerderheid, het pleit in hun voordeel te beslechten. een gevaarlijk manoeuver dat in sommige media als een splijtzwam binnen de gentse politiek werd beschreven. in ieder geval getuigt het van een onverdoken opportunisme als men een langdurig pact, het cordon sanitaire, moedwillig doorbreekt omdat dit nu net goed uitkomt.
lees meer…

lees verder op pagina 1 2

of de mensen ontevreden zijn over het voorbije beleid; of de mensen de voorbije regering hebben afgestraft, met rood als grootste gedupeerde.
ik zou niet durven stellen dat de modale kiezer een beleid afstraft. de gemiddelde stemgerechtigde is drager van de welvaartsziekte die ongenoegen heet. fundamenteel en niet noodzakelijk causaal met een politiek verbonden. gevoed en aangewakkerd door het sommetje centen op de bank en de terreinwagen op de oprijlaan. wat men heeft wil men houden. rechts biedt geen genezing, zij maken het virus resistent door hun partijprogramma’s te kneden volgens de symptomen.
links wordt als grote boeman het podium opgedwongen. boven hun hoofd in flitsende lichtreclame, geel en oranje, verwijzingen naar hun gevaar voor het tuintje-huisje-spaarrekeningetje.
want buurman mohammed wil ook wel een uitkering, daar de hond van de baas hem niet rieken kan. stel je voor! van uw zuurverdiende centen meneer! en dan nog maar te zwijgen over grootmoeder aan de overkant. die willen ze laten euthanaseren meneer, met pillen en vergif meneer, tis maar dat enkel god te nemen heeft.
lees meer…