opnieuw een rel in de reyerslaan. dader: het langlopende ‘man bijt hond’, slachtoffer: opnieuw de joodse gemeenschap. we hadden al jeroen meus, thomas de soete, goebbles en ga zo maar door, nu komt daar ‘man bijt hond’ bij. sinds jaar en dag staat ‘man bijt hond’ bekend als politiek correcte televisie, waar respect voor het indivdu hoog in het vaandel wordt gedragen. net daardoor kunnen de makers het zich permitteren af en toe eens een grens op te zoeken.

dat deden ze vorige vrijdag door in het filmpje ‘joden weer wat boos’ de spot te drijven met de gevoeligheid van de joden (over de uitspraken van bert anciaux) en hen te associëren met zaken zoals sociale terughoudendheid en groepering, een focus op geldgewin, kortom: alle stereotypen op een hoopje. en o ironie: de joden werden nog bozer.
lees meer…

de vrt is gezwicht onder de druk: niemand zal jeroen meus forel in botersaus zien klaarmaken. veel inkt vloeide al en veel inkt zal blijven vloeien. woorden als vrije meningsuiting en fantsoen worden weer loos gebruikt. walter pauli verwijt de vrt een shock and awe-strategie, breinloze ideeën van marketeers, vermomd als tv-makers. een sensationeel lokkertje, de enige reden waarom deze aflevering ooit gemaakt is. het gerecht blijkt trouwens verzonnen te zijn, aldus michael freilich van joods actueel. was de fürher dan toch vegetariër?

ik geef toe dat hitler niet past in het rijte dali, brel en andere helden van de rechtschapen mens. ik geef toe dat het opvoeren van het collectieve trauma van europa in een kookprogramma op zijn minst een vreemde keuze is. ik geef toe dat tijd niet alle wonden heelt. maar preventieve censuur?

dat gaat te ver.
lees meer…

wij bij kritic-us hadden zin in iets nieuws. ‘polemiek’ is het nieuwe concept dat ons even voldoening moet schenken. volgens van dale is polemiek een ‘openlijk gevoerde pennenstrijd’ en dat is een vlag die de lading volledig dekt.

hoe gaat het in zijn werk? zoals de fransen zouden zeggen: het is ‘simple comme bonjour’. iemand uit zijn of haar verontwaardiging of verwondering over een bepaald onderwerp, actueel of niet-actueel. dit wordt neergeschreven in briefvorm. deze brief heeft als bedoeling andere brieven te veroorzaken als weerwoord. dit mag ook uw brief zijn (graag zelfs). (brieven kunnen ten allen tijde worden verstuurd naar redactie@kritic-us.be, waarna deze door ons gepubliceerd worden.)

de eerste brieven komen er naar aanleiding van ‘een jaar cel voor negationist verbeke’ (de morgen, 20 juni 2008) en ‘sharia moet kunnen binnen britse wetgeving, zegt hoogste rechter’ (de morgen, 5 juli 2008). klik op lees meer om de eerste polemiek te volgen en mocht u het voelen kriebelen, kan u ook zelf uw bijdrage leveren.
lees meer…

het verdict is gevallen: abdallah ait oud is schuldig bevonden aan de ontvoering, verkrachting en moord op de stiefzusjes stacy en nathalie. de veroordeling was geenszins een verrassing, maar dit proces zal om meerdere redenen in ons collectief geheugen gegrift staan. er zijn de duidelijke parellellen met één van de zwartere bladzijden uit de geschiedenis van ons land, met name de zaak dutroux. opnieuw werden verdwenen kinderen vermoord teruggevonden nadat ze in handen waren gevallen van een recidieve pederast. ook het proces zelf was uniek door de nooit eerder vertoonde hoeveelheid aangewend wetenschappelijk bewijsmateriaal, dat bovendien een doorslaggevende rol speelde in het bepalen van het antwoord op de schuldvraag. ik heb het volste vertrouwen in het werk van de wetenschappelijke onderzoekers, die deskundig de ontkenning als een leugen ontmaskerd hebben. desalniettemin stel ik me vragen bij de rol van de media in dit proces en de negatieve invloed die zij mogelijk hebben op de (algemene) perceptie van ons rechtssysteem.
lees meer…

laat ons eens een oefening in vrije associatie doen: als ik zeg temse, dan zegt u…? niet eens zo lang geleden zou ‘boelwerf’ het meest gegeven antwoord geweest zijn. sinds kort prijkt ‘mijn leven met leterme’ meer dan waarschijnlijk bovenaan dit lijstje. het gemeentebestuur van de scheldestad besloot de voorstelling van vitalski, ooit zelfverklaard nachtburgemeester van antwerpen, te verbieden. reden voor het schrappen: volgens annemie blommaert, schepen van cultuur, wegens het excessieve prijskaartje. een veilig excuus waar geen haan naar zou kraaien, ware het niet dat haar overste, burgemeester luc de ryck volop de pedagogisch verantwoorde kaart trekt. hij vindt de satirische opvoering niet voldoen aan ‘bepaalde normen’: voor de jeugd moet de lat hoger gelegd worden. niets economische besparing, wel een morele geste naar de zó bezoedelde jeugd toe. vreemd genoeg betreft het hier een try-out, waar niemand nog iets van gehoord of gezien heeft, behalve dan de titel en de affiche, waar onze eerste minister met madame non in een innige omhelzing is verstrengeld.
lees meer…

21 maart – witte donderdag – de dag van de nederigheid.

de avond vindt zijn aanvang, zoals steeds, met een groet aan wim.

filipijnen met bloedende ruggen slaan zich al stappend de straten door. broeken kleuren rood en een eenzaam gezicht hakkelt zijn schuld en boete. anderen worden in eer en empathie voor de vleesgeworden zoon aan het kruis geslagen.

dit – deze laatste zo geïnterioriseerde beelden worden vergezeld met de woorden dat de leiders van de katholieke kerk deze ‘actie’ niet omarmen – dit is louter show en mist de serene authenticiteit.

deze woorden er gaarne bijgenomen, tonen zij een bijna lachwekkende toch pijnlijke ironie door wat erop volgt. de paus benedictus gekleed in prachtige en absoluut verfijnde kazuifel. alles wit en goud – de ogen kunnen deze overdadige pracht en plechtigheid met moeite verwerken.

in het bijzijn van allen worden de voeten van twaalf priesters gewassen. het symbool van nederigheid, gehuld in een overvloedig onpersoonlijk wit en gouden decadentie.