ieder mens komt op een punt in zijn leven waarop gemaakte keuzes noodgedwongen in vraag worden gesteld. dat is voor thomas seyr niet anders. en naarmate de ontevredenheid groeit over zijn voorbije levenswandel, neemt ook het besef over de onomkeerbaarheid ervan toe. het is voor hem echter een uitgemaakte zaak dat hij een andere weg moet inslaan en met een ongeziene koppigheid tracht hij zijn verleden los te laten.

dit is het centrale gegeven van ‘de battre mon coeur s’est arrêté‘ (een film van jacques audiard) dat op een hoger niveau ook kan gezien worden als een strijd tussen goed en kwaad. thomas seyr is immers geen doetje: voor de buitenwereld houdt hij zich bezig met ‘vastgoed’, voor ingewijden staat dit gelijk aan kleine criminaliteit. in het zog van zijn vader vult hij zijn dagen met afpersing en andere onfrisse praktijken. zo laat hij in het begin van de film ratten los in gebouwen, een tekenend beeld van zijn agressieve campagne om gebouwen te verwerven aan een zo laag mogelijke prijs. dat achter de deuren een huilend kind weerklinkt, veroorzaakt geen enkel gewetensprobleem bij de man.
lees meer…

tijdens de gentse feesten is er zodanig veel te doen, dat ondergetekende ook een handje toestak bij het artikelen-schrijven op gentblogt. vanzelfsprekend schrijfsels die min of meer verbonden zijn aan ons kartel.
lees meer…