publiceren,
een moeilijk woord
voor wat mensen lezen.

communiceren
wat we nog niet weten
en proberen relevant te zijn

fuck publicaties
publiceer jezelf
in een handig boekwerk
of een noodzakelijk
internet-kwaad.

is het woord publicatie
geen misplaatst entertainment
voor een hoger misgeschoten doel?

rot op, lees, leef, leer,
insemineer, discussieer
met jezelf en anderen
over andere publicaties
op het ritme van een
climaxerende metronoom.

beegee & kay key gee

(nieuwe gastschrijver(s) bij kritic-us, dit is de intro)

2007 werd afgesloten met het onderduiken van de iraans-nederlandse kunstenares, sooreh hera. delen van de moslimgemeenschap waren niet te spreken over haar werk waarin ze – onder andere – gebruik maakt van het masker van de profeet mohammed om haar homoseksuele modellen onherkenbaar te maken. een incident waarbij censuur het wint van de vrijheid van mening en het debat hieromtrent nog maar eens aanzwengelt. in dit verband interviewde baharak bashar, gastauteur bij kritic-us, koen raes (°1954), hoogleraar in de rechtsfilosofie en de toegepaste ethiek aan universiteit van gent. hij is de hoofdredacteur van de vaktijdschriften ‘samenleving en politiek‘ en ‘ethiek en maatschappij‘ en tevens de auteur van het spraakmakende artikel ‘de wet ter bestrijding van het negationisme: ethisch-politieke vragen bij het beteugelen van de meningsvrijheid‘ dat in 1997 werd gepubliceerd.

“de mensen hebben het recht om de holocaust te relativeren, er over te twijfelen en deze zelfs te ontkennen.”

lees meer…

lees verder op pagina 1 2 3

de documentaire “de verjaardag (2006)” flirt met de genderproblematiek binnen een traditioneel islamitische maatschappij. voor een beter begrip heeft baharak bashar gepraat met de iraanse filmmaakster negin kianfar (°1969, teheran) die samen met haar nederlandse collega daisy mohr deze spraakmakende documentaire heeft gemaakt. daarin volgt ze een iraniër vlak voor en na een operatie die hem in een vrouw moet veranderen. vanaf het moment dat de jonge man beslist om zijn sekse te veranderen en een vrouw te worden, verliest hij al zijn mannelijke rechten. als transseksueel kiest ze bewust voor een “minderwaardig” tweede leven. de verjaardag ontbloot op een originele wijze de traditionele religieuze “grenzen” tussen de seksen, vrouw en man, in een islamitische maatschappij zoals iran. behalve in belgië werd deze documentaire wereldwijd op 35 internationale filmfestivals aan het grote publiek getoond.

deel 1 van het interview: zonder ayatollah khomeini was transseksualiteit binnen de islam onmogelijk

deel 2 van het interview: transseksueel kiest bewust voor een “minderwaardig” tweede leven als vrouw

bekijk de documentaire (streaming via de nederlandse omroep ikon)

het hoofddoekendebat in gent blijft de gemoederen hier bij kritic-us beroeren. eerder zetten katelijne en dieter hun argumentatie al uiteen. zij vonden dat het hoofddoekendebat inhoudelijk meer moest uitgeklaard worden en trachtten met hun teksten hun tegenkanting tegen de gentse beslissing te staven. beiden zijn ervan overtuigd dat het argument ‘onderdrukking van de vrouw’ geen plaats heeft in dit debat. daarom volgend commentaar, door ons tot volwaardige tekst verheven, dat dit discussiepunt verder uitklaart. de auteur is prof. dr. rogier de corte.

argumentatief lijkt het niet correct te zijn een hoofddoekenverbod alleen of samen met andere argumenten te ondersteunen op de overweging dat het dragen van een hoofddoek de veruitwendiging is van de onderdrukking van de vrouw. zo men het dragen van een hoofddoek toelaat in de hypothese dat het een uiting van onderdrukking is, betekent het toelaten van de hoofddoek de acceptie van de onderdrukking.
lees meer…

de actiegroep leg mijn blaas het zwijgen niet op peilde naar de verkiezingsbeloftes van de gentse democratische partijen rond inclusief publiek sanitair, anders gezegd, het recht van mannen én vrouwen om voldoende toegang te hebben tot gratis toiletgelegenheden.
lees meer…

shohreh was dertien toen ze uitgesloten werd uit het onderwijs. het recht op educatie werd haar al heel jong ontnomen om een duistere reden die ze nooit heeft begrepen. het nieuws van haar uitsluiting kwam deze keer harder aan dan anders. ze was het al deels gewoon om van jaar tot jaar of in het beste geval om de twee jaar van school te veranderen, ze tilde er niet zo zwaar aan. vanaf het moment dat ze haar hoofd uit haar eierschaal stak en het leven groette, herinnerde ze zich de beweging en verplaatsing, van de ene stad naar de andere stad, van de ene wijk naar de andere wijk, van het ene huis naar het andere huis, van de ene school naar de andere school. maar deze keer was het anders, er was geen sprake van verplaatsing of verandering van school, wijk, huis of stad. nu ging het om een definitieve uitsluiting, want nergens, nergens in het land had ze nog recht op educatie.
lees meer…