op de kunstacademie leer je dat het schilderij van leonardo da vinci, de mona lisa, geen wenkbrauwen heeft omdat de schilder die als laatste detail toevoegde. hij schilderde natte verf over droge. in de zeventiende eeuw gebruikte een restaurateur een verkeerd oplosmiddel, waardoor ze voor altijd werden uitgewist. (…)

die zomergasten, misty marie vertelt tegen ze dat timmerlieden altijd op kale muren schrijven. het is een idee waar iedere man op komt, om naam en datum te schrijven voordat hij de muur afdekt met gipsplaten. soms stoppen ze er de krant van die dag tussen. het is traditie om een fles bier of wijn achter te laten. dakdekkers schrijven op de dakbekleding voordat ze die afdekken met asfaltpapier of dakpannen. stukadoors schrijven op het plafond voordat ze het dichtstuken. hun naam en de datum. een stukje van henzelf, voor iemand in de toekomst om te ontdekken. een ideetje misschien. wij waren hier. wij hebben dit gebouwd.

een memento.
noem het gewoonte of bijgeloof of feng shui.
het is een aardig soort huisbakken onsterfelijkheid.
lees meer…

de kunstenaar is de schepper van mooie dingen. kunst te openbaren en de kunstenaar te verbergen is het doel van de kunst.

criticus is hij die zijn indruk van mooie dingen op een andere manier, of in een nieuwe materie kan vertolken. [...].

zij die verdachte bedoelingen in het mooie zoeken, zijn corrupt zonder te bekoren. dat is een tekortkoming. zij die mooie bedoelingen in het mooie zoeken; zijn de beschaafden. voor hen is er hoop. zij zijn de uitverkorenen voor wie het mooie uitsluitend schoonheid betekent.

het huis is oud, het huis is nieuw. op oude muren ligt een nieuwe pleisterlaag.

hoe het vocht uit de grijze specie wegtrekt en er allengs iets spierwits verschijnt, men wenst het zichzelf toe. wij lopen te werken, stof tot in het kruis. het is anders stil in een leeg dan in een bewoond huis. spreken, zwijgen, stappen, het galmt er net iets langer.

de stilte is er tussen afgrond en belofte.
lees meer…

it is an important and popular fact that things are not always what they seem. for instance, on the planet earth, man had always assumed that he was more intelligent than dolphins because he had achieved so much – the wheel, new york, wars and so on – whilst all the dolphins had ever done was muck about in the water having a good time. but conversely, the dolphins had always believed that they were far more intelligent than man – for precisely the same reasons.

d. adams. the hitchhiker’s guide to the galaxy (chapter 23). 1979.

de honderden, zeg maar duizenden dingen in je leven die je verkeerd hebt gedaan. niet per se opzettelijk, het kan uit domheid, onhandigheid, onnadenkendheid zijn gebeurd, bij vergissing, uit lulligheid, zonder enige bedoeling. soms glipt een hatelijke herinnering daaraan opeens je hersens binnen, als een insluiper die een pianosnaar over je hoofd gooit en aanspant tegen je keel. bij zulke herinneringen heb ik de neiging heel hard een lang aangehouden schreeuw te slaken, om daarmee de taferelen uit mijn hersens te blazen, zoals men in het voorjaar met semikanonschoten het knaaggedierte van zijn pas ingezaaide akker of het gevleugelde gajes uit de boomgaard met de jonge vruchten probeert te verjagen. eigenlijk bedoel ik niet eens de pijnlijke herinneringen zelf, maar de schaamte erover die ze oproepen. hoe ouder je wordt, hoe meer schaamte.

jeroen brouwers, datumloze dagen

(exclusieve voorpublicatie uit special knack; boek 06)

“the feeling that members of one’s own species deserve special moral consideration as compared with members of other species is old and deep. killing people outside war is the most seriously-regarded crime ordinarily committed. the only thing more strongly forbidden by our culture is eating people (even if they are already dead). we enjoy eating members of other species, however.
lees meer…