hilarisch, maar toch, o zo groen
21 maart – witte donderdag – de dag van de nederigheid.
de avond vindt zijn aanvang, zoals steeds, met een groet aan wim.
filipijnen met bloedende ruggen slaan zich al stappend de straten door. broeken kleuren rood en een eenzaam gezicht hakkelt zijn schuld en boete. anderen worden in eer en empathie voor de vleesgeworden zoon aan het kruis geslagen.
dit – deze laatste zo geïnterioriseerde beelden worden vergezeld met de woorden dat de leiders van de katholieke kerk deze ‘actie’ niet omarmen – dit is louter show en mist de serene authenticiteit.
deze woorden er gaarne bijgenomen, tonen zij een bijna lachwekkende toch pijnlijke ironie door wat erop volgt. de paus benedictus gekleed in prachtige en absoluut verfijnde kazuifel. alles wit en goud – de ogen kunnen deze overdadige pracht en plechtigheid met moeite verwerken.
in het bijzijn van allen worden de voeten van twaalf priesters gewassen. het symbool van nederigheid, gehuld in een overvloedig onpersoonlijk wit en gouden decadentie.
ritic-us nieuwsbrief




rss (posts)
feedburner
of nog maar eens een voorbeeld van hoe de zelfbeschouwing en -kennis van de kerk (nog steeds) ver te zoeken valt. zelfs in tijden waarin (zelf)reflectie, al dan niet kritisch, een modewoord is.
ook wel een toonbeeld van een krom gebrek aan inzicht en zelfrelativering. schrijnend.
leuk verwoord overigens.
al is er één zin waarover ik struikel. niet omdat deze in mindere mate mooi klinkt, als wel omdat er grammaticaal een zekere struikelblok in voorkomt. een ‘foutje’ waarop ik de door mij (nochtans)geprezen vrijheid van schrijven niet ‘als van toepassing’ zie.
‘filipijnen met bloedende ruggen stappen zich al slaand de straten door‘. het betreft meerbepaald de ‘zich’. ‘zich stappen’ is iets wat taalkundig en wellicht ook fysisch niet mogelijk is. ‘zich slaan’ daarentegen wel. en ik vermoed dan ook dat daar het misverstand is ontstaan. aangezien beide woorden in die ene zin verenigd zijn. daarom lijkt ‘filipijnen met bloedende ruggen slaan zich al stappend de straten door ‘in zekere mate correcter’.
al weet ik niet of je deze tekst ook noodzakelijk van commentaar voorzien wou hebben, het kan maar gezegd zijn.
antwoord op dit commentaar
elk [geschreven] woord schreeuwt om besproken en becommentarieert te worden. dit terzijde
thxx en tevens aangepast!
antwoord op dit commentaar